Ξετυλίγοντας το φως

Οι πίνακες της Αθηνάς Λατινοπούλου, έχουν παρουσία έντονη και σαφή. Μας δίνουν το θέμα τους χωρίς περιστροφές: Σχοινιά σε μεγέθυνση, φωτισμένα σαν από καταλυτικό προβολέα. Κολλώντας το πρόσωπο πάνω στον πίνακα, ο θεατής χάνεται στον μικρόκοσμό τους, σα να μπαίνει στο εσωτερικό και έτσι το μήνυμα δεν περιορίζεται πλέον στην εικαστική διάσταση αλλά επεκτείνεται σιγά-σιγά και σε συμβολισμούς.

Μεθοδικά η ζωγράφος χτίζει τη ζωγραφική της πάνω σ’ ένα στέρεο σχέδιο με το οποίο αποτυπώνει τη δομή, το πλέξιμο, τη συγκρότηση της ύλης των θεμάτων. Τα μεγεθυμένα σχοινιά αναδεικνύουν τον μικρόκοσμο που καλά πειθαρχημένος υπάρχει στο βάθος κάθε ύφανσης. Η ρυθμικότητα αρχίζει έτσι και αναδεικνύεται ως κεντρικό θέμα των έργων, μια απήχηση από ένα κρυφό αργαλειό που στο βάθος-βάθος υφαίνει τα πράγματα τα οποία εμείς συνήθως βλέπουμε ολοκληρωμένα στην πάνω-πάνω επιφάνεια.

Τα έργα της Λατινοπούλου, μας παραπέμπουν στην Πραγματικότητα ή στο Μύθο; Στην υφή των υλικών που η καλλιτέχνης αναδεικνύει ως πρώτο πλάνο τονίζοντας την ύλη, τη γεωμετρικότητα, την κονστρουκτιβιστική υπόσταση; Ή μήπως στις συμπαραδηλούμενες σημασίες από την ιστορία του πολιτισμού, όπως π.χ. η Αριάδνη και Μίτος της στο Λαβύρινθο, η Πηνελόπη και πλεκτό αναμονής στην οδύσσεια; Μήπως στο Γόρδιο Δεσμό και στην υπονοούμενη δυναμική λύση του;

Πρόκειται για ένα ρεαλισμό λυρικό, βασισμένο στο φως και στην μεταγωγή του πραγματικού στο ονειρικό, στο ιδεατό.

Χάρης Καμπουρίδης
Τεχνοκριτικός-Σημειολόγος
Μέλος της Academia Europaea

… Είσαι επιβάτης σε ένα ομηρικό ταξίδι χωρίς τέλος. Δεν ενδιαφέρεσαι νααντικρίσεις την Ιθάκη, αλλά σ’ αρέσει να την αναζητάς. Προτιμάς νααπομακρύνεσαι, να συνεχίζεις ένα ταξίδι περιπετειώδες, βασανιστικό αλλά καιαπολαυστικό, με συνεχείς αναζητήσεις, εκπλήξεις, ικανοποιήσεις,απογοητεύσεις, διαψεύσεις, επιβραβεύσεις, υπερβάσεις! ...

Αθηνά Λατινοπούλου

En déroulant la lumière

Les tableaux d'Athina Latinopoulou ont une présence intense et claire. Ils nous livrent leur thème sans détour: des cordes en agrandissement, illuminées comme par un projecteur catalytique. En collant son visage contre le tableau, le spectateur se perd dans leur microcosme, comme s'il y pénétrait, de sorte que le message ne se limite plus à la dimension figurative mais s'étend aussi peu à peu aux symbolismes.

Méthodiquement, la peintre bâtit sa peinture sur un dessin solide par lequel elle imprime la structure, la trame, la constitution de la matière des thèmes. Les cordes agrandies mettent en évidence le microcosme qui, bien discipliné, tapisse le fond de chaque tissage. La rythmicité en arrive ainsi à se hisser au rang de motif central des oeuvres, resonance d'un métier caché qui, tout au fond, tisse les choses que d'habitude nous voyons terminées, à la surface, tout en haut.

Les oeuvres de Latinopoulou nous renvoient-elles à la Réalité ou au Mythe ? À la texture des matériaux que l'artiste met en évidence comme premier plan, accentuant la matière, l'aspect géométrique, la substance constructiviste ? Ou bien aux significations connexes de l'histoire de la civilisation, telles Ariane et son Fil dans le Labyrinthe ou Pénélope et son Tissage de l'Attente dans l'Odyssée ? Ou encore au Noeud gordien et à la solution dynamique sous-entendue ?

Il s'agit d'un réalisme lyrique, basé sur la lumière et sur la commutation du réel vers l'onirique, l'idéal.

Haris Kabouridis
Critique d'art-Sémiologue
Membre de l'Academia Europaea

… Tu es le passager d'un voyage homérique sans fin. Tu ne churches pas à voir Ithaque, mais tu aimes la rechercher. Tu préfères t'éloigner, continuer un aventureux voyage, riche en tourments comme en jouissances, plein de recherches, de surprises, de satisfactions, de déceptions, de désillusions, de récompenses, de dépassements ! ...

Athina Latinopoulou

ATHINA LATINOPOULOU

Né en 1960 à Athènes

EXPOSITIONS INDIVIDUELLES